Νικολάς Μαδούρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίκολας Μαδούρο
Maduro en el Congreso peruano.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Nicolás Maduro Moros (Ισπανικά)
Γέννηση 23  Νοεμβρίου 1962
Καράκας
Κατοικία Miraflores Palace
Υπηκοότητα Βενεζουέλα
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα διπλωμάτης
πολιτικός
συνδικαλιστής
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Fifth Republic Movement και United Socialist Party of Venezuela
Οικογένεια
Σύζυγος Cilia Flores (από 2013)
Σύντροφος Cilia Flores (Δεκαετία του 1990 – 2013)
Τέκνα Nicolás Maduro Guerra
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρόεδρος της Βενεζουέλας (από 2013)
μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας
Γενικός γραμματέας του Κινήματος των Αδεσμεύτων (από 2016)
President pro tempore of the Union of South American Nations (2016–2017)
Αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας (2012–2013)
Βραβεύσεις Order of the Liberator General San Martín
Grand Collar of the Order of the Andes' Condor
Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτίν
Ιστοσελίδα
Υπογραφή
Nicolás Maduro signature.svg

Ο Νικολάς Μαδούρο Μόρος (Nicolás Maduro Moros, 23 Νοεμβρίου 1962) είναι πολιτικός από τη Βενεζουέλα ο οποίος έχει υπηρετήσει ως ο 63ος Πρόεδρος της χώρας από το 2013. Από το 2006 έως το 2013 διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών και από το 2012 έως το 2013 ως αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας υπό την κυβέρνηση του Ούγκο Τσάβες.

Ξεκινώντας ως οδηγός λεωφορείων, ο Μαδούρο έγινε αρχηγός συνδικάτου προτού εκλεγεί στην Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας το 2000. Διορίστηκε σε διάφορες θέσεις μέσα στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας υπό τον Ούγκο Τσάβες και τελικά το 2006 έγινε Υπουργός Εξωτερικών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, χαρακτηρίστηκε ως ο «ικανότερος διοικητής και πολιτικός μέσα στον στενό κύκλο του Τσάβες»[1] Μετά τον θάνατο του Τσάβες στις 5 Μαρτίου 2013, ο Μαδούρο ανέλαβε τις εξουσίες και τις ευθύνες του Προέδρου. Στις 14 Απριλίου 2013 προκηρύχθηκαν εκλογές για νέο Πρόεδρο, τις οποίες ο Μαδούρο κέρδισε ως υποψήφιος του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας Ενρίκε Καπρίλες, με ποσοστό 50.62%. Oρκίστηκε Πρόεδρος της Βενεζουέλας στις 19 Απριλίου 2013.

Ο Μαδούρο κυβερνά την Βενεζουέλα από τις 19 Νοεμβρίου 2013. Η διακυβέρνησή του έχει συνυπάρξει με μια πτώση στην κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της Βενεζουέλας, με την εγκληματικότητα, τον πληθωρισμό, την φτώχεια, την πείνα να αυξάνονται ; οι κριτικοί έχουν αποδόσει αυτό το γεγονός στις οικονομικές πολιτικές του Τσάβες και του Μαδούρο, ενώ ο Μαδούρο το έχει αποδώσει αυτό στην κερδοσκοπία και στον "οικονομικό πόλεμο" που έχουν διεξάγει οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Οι ελλείψεις στην Βενεζουέλα και η μείωση του βιοτικού επιπέδου οδήγησαν σε διαμαρτυρίες οι οποίες ξεκίνησαν το 2014 και οι οποίες κλιμακώνονται σε καθημερινής συχνότητας πορείες στο εσωτερικό της χώρας, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα 43 θανάτους και μια μείωση στην δημοτικότητα του Μαδούρο. Η απώλεια αυτή στην δημοτικότητα του Μαδούρο κατέδειξε την ανάγκη εκλογής μιας Εθνικής Συνέλευσης το 2015 υπό την ηγεσία της αντιπολίτευσης και ενός κινήματος το 2016 παρόλο που ο Μαδούρο εξακολουθεί να διατηρεί την εξουσία μέσω πολιτικών οργάνων όπως το Ανώτατο Δικαστήριο, η εκλογική αρχή και ο στρατός.

Με την έναρξη της συνταγματικής κρίσης στην χώρα κατά την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο διέκοψε την εξουσία της Εθνοσυνέλευσης, προκλήθηκαν πολύμηνες διαμαρτυρίες ώστε ο Μαδούρο να ζητήσει την επανεξέταση του Συντάγματος. Στις 30 Ιουλίου 2017, εξελέγη η Συνταγματική Συνέλευση της Βενεζουέλας, με την πλειοψηφία των μελών της να τάσσεται υπέρ του Μαδούρο. Στις 20 Μαΐου 2018, ο Μαδούρο επανεξελέγη Πρόεδρος της Βενεζουέλας με το Atlantic Council και τις Financial Times να περιγράφουν το αποτέλεσμα ως μια εκλογική διαδικασία που είχε την χαμηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων στην σύγχρονη ιστορία της Βενεζουέλας.

Όπως ο Τσάβες, έτσι και ο Μαδούρο κατηγορείται για μια αυταρχική ηγεσία με τα μέσα ενημέρωσης να τον περιγράφουν ως δικτάτορα, ειδικά μετά την αναστολή λειτουργίας του κινήματος που απευθυνόταν προς αυτόν. Μετά τις εκλογές του 2017, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις στον Μαδούρο, παγώνοντας τα περιουσιακά στοιχεία του στις ΗΠΑ και του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, δηλώνοντας ότι είναι δικτάτορας.[2] Η πλειοψηφία των κρατών της Αμερικής και του Δυτικού Κόσμου αρνήθηκε να αναγνωρίσει την Συνταγματική Συνέλευση και την εγκυρότητα της επανεκλογής του στις εκλογές του 2018.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία | επεξεργασία κώδικα

Ο Νικολάς Μαδούρο Μόρος γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1962 στο Καράκας της Βενεζουέλας από μια εργατική οικογένεια της μεσαίας τάξης.

Ο πατέρας του, Νικολάς Μαδούρο Γκαρσία, ήταν αρχηγός συνδικάτου και πέθανε σε ένα τροχαίο δυστύχημα στις 22 Απριλίου 1989. Η μητέρα του, Τερέζα ντε Χεσούς Μόρος, γεννήθηκε στην Cúcuta, μια πόλη στα σύνορα της Κολομβίας με την Βενεζουέλα "την 1η Ιουνίου 1929, όπως αναγράφεται στο δημοτολόγιο της Κολομβίας."

Ο Μαδούρο ανατράφηκε ως ρωμαιοκαθολικός παρόλο που το 2012 αναφέρθηκε ότι ήταν υποστηρικτής του Ινδού γκουρού Sathya Sai Baba και ότι είχε επισκεφτεί τον γκουρού στην Ινδία το 2005.

Ως προς το ζήτημα της φυλής, ο Μαδούρο έχει δηλώσει ότι είναι mestizo ("μικτής φυλής"), αναφέροντας ότι κατάγεται από τους αυτόχθονες λαούς της Αμερικής και της Αφρικής. Σε μια συνάντεξη το 2013 ο Μαδούρο δήλωσε ότι “οι παππούδες μου ήταν Ιουδαίοι και ασπάστηκαν τον καθολικισμό στην Βενεζουέλα."

Επίσημα, ο Μαδούρο γεννήθηκε από μια αριστερή οικογένεια με τον πατέρα του να γίνεται ηγέτης συνδικάτου και "ο καταλληλότερος να ηγηθεί του Movimiento Electoral del Pueblo (MEP)". Ο Μαδούρο μεγάλωσε στην οδό Calle 14, στο Los Jardines του El Valle, μια γειτονιά της εργατικής τάξης στα δυτικά προάστια του Καράκας. Το μοναδικό αγόρι από τέσσερα αδέρφια, ο Μαδούρο είχε "τρεις αδερφές, την Μαρία Τερέζα, την Ζοζεφίνα και την Ανίτα."

Γάμοι και οικογένειαΕπεξεργασία | επεξεργασία κώδικα

Ο Μαδούρο έχει παντρευτεί δυο φορές. Ο πρώτος γάμος του ήταν με την Adriana Guerra Angulo, με την οποία απέκτησε τον μοναδικό του γιο, τον Νικολάς Μαδούρο τον Νεότερο. Ο γιος του, γνωστός και ως "Nicolasito", εργάστηκε σε αρκετές κυβερνητικές θέσεις : αρχηγός του Special Inspectors Body, διευθυντής της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου και μέλος της Εθνοσυνέλευσης.

Αργότερα παντρεύτηκε την Cilia Flores, δικηγόρο και πολιτικό που αντικατέστησε τον Μαδούρο στην προεδρεία της Εθνοσυνέλευσης τον Αύγουστο του 2006, όταν ο Μαδούρο παραιτήθηκε για να γίνει Υπουργός Εξωτερικών. Έγινε η πρώτη γυναίκα που εργάστηκε ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Η σχέση τους ξεκίνησε από την δεκαετία του 1990 όταν η Φλόρες ήταν η δικηγόρος του Ούγκο Τσάβες, μετά τις προσπάθειες για πραξικόπημα στην Βενεζουέλα το 1992. Παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2013, μήνες μετά την εκλογή του Μαδούρο ως προέδρου της χώρας. Παρόλο που δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, ο Μαδούρο έχει τρία θετά παιδιά από τον πρώτο γάμο της συζύγου του με τον Walter Ramón Gavidia ; τον Walter Jacob, τον Yoswel και τονYosser.

ΑναγνώρισηΕπεξεργασία | επεξεργασία κώδικα

Βραβεία και τιμές Χώρα Ημερομηνία Πόλη / Χώρα Σημειώσεις
Order of the Liberator Βενεζουέλα 19 Απριλίου 2013 Καράκας, Βενεζουέλα Highest decoration of Venezuela, given to every president.
Order of the Liberator General San Martín Αργεντινή 8 Μαΐου 2013 Μπουένος Άιρες, Αργεντινή Highest decoration of Argentina awarded by political ally Cristina Kirchner. Revoked on 11 August 2017 by President Mauricio Macri for "human rights violations".
Order of the Condor of the Andes Βολιβία 26 Μαΐου 2013 La Paz, Βολιβία Highest decoration of Bolivia.
Bicentenary Order of the Admirable Campaign Βενεζουέλα 15 Ιουνίου 2013 Trujillo, Βενεζουέλα Venezuelan order.
Star of Palestine Παλαιστίνη 16 Μαΐου 2014 Καράκας, Βενεζουέλα Highest decoration of Palestine.
Order of Augusto César Sandino Νικαράγουα 17 Μαρτίου 2015 Managua, Νικαράγουα Highest decoration of Nicaragua.
Order of José Martí Κούβα 18 Μαρτίου 2016 Χαβάνα, Κούβα Cuban order.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία | επεξεργασία κώδικα

  1. de Córdoba, José; Vyas, Kejal (9 December 2012). «Venezuela's Future in Balance». Wall Street Journal. http://online.wsj.com/article/SB10001424127887324001104578168283496596560.html. Ανακτήθηκε στις 10 December 2012. 
  2. «Treasury Sanctions the President of Venezuela». www.treasury.gov (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2017-08-05. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία | επεξεργασία κώδικα